„ბრემბო. ამ მანქანას ბრემბოს მუხრუჭები სჭირდება“

ამას გაიფიქრებს ყველა, ვისაც სუბარუ ფორესტერის თუნდაც მცირე ხნით მართვის შესაძლებლობა მიეცემა. ამ უსწრაფესი და უმძლავრესი მანქანის შეჩერებას მხოლოდ ბრემბო ან მსგავსი ნახშირბად-კერამიკისგან დამზადებული ლულები თუ შესძლებენ.

მაინც რა არის ასეთი საოცარი ამ მანქანაში? შევეცდები აგიხსნათ დამაინტრიგებელი ფილმის მაგალითზე.

ფილმში The Drop, ტომ ჰარდი მშვიდი ბარმენის პერსონაჟად გვევლინება, რომელიც სახლთან ახლოს მუშაობს და იმდენად გულჩვილია, რომ უსახლკარო ცხოველის შეფარებაზეც არ იტყვის უარს. ნებისმიერ კითხვასა და შეთავაზებას მონოტონურად პასუხობს: „მე უბრალო ბარმენი ვარ“. კლიენტებს უხმოდ ემსახურება, უსხამს ლუდსა და სკოტჩის, გულმოდგინედ წმენდს ბარს და ყოველ საღამოს შინ მიდის.

მაგრამ მიუხედავად ამ უმოძრაო სიუჟეტისა, თანდათან ხვდებით რომ რაღაც საინტერესო უნდა მოხდეს. ძილის რეჟიმიდან გამოფხიზლება და რადიკალური, თავბრუდამხვევი ცვლილება.

და მართლაც, წუთის წინ თუ უხმოდ ლუდის კათხას ავსებდა, ახლა შუბლზე იარაღმიბჯენილ, შეშინებულ მსხვერპლს მშვიდი თვალებით უყურებს და ასეთივე სიმშვიდით სასხლეტს თითს გამოჰკრავს.

f

სწორედ ამ დროს ხვდებით, რომ ეს პერსონაჟი სულაც არაა ის, ვინც გეგონათ. მისი მოჩვენებითი სიმშვიდე და გაწონასწორებულობა დიდი კამუფლიაჟია და გრძელდება იმ მომენტამდე, სანამ წყობიდან არ გამოიყვანთ.

წყობიდან გამოყვანისას კი საახალწლოდ მორთული ნაძვის ხის ქვეშ მოტავსებული სათამაშოს როლში აღმოჩნდებით – გაურკვეველ ქაღალდს ან მატერიაში შეფუთნილი. ნამდვილი ფსიქოპატია.

ასევეა სუბარუ ფორესტერიც, მანქანამ შექმნის მომენტიდან შესამჩნევი გარდასახვა მოახერხა. სხვა crossover-თან შედარების გამო გაზარდეს მისი სიმაღლე, რამაც, რბილად რომ ვთქვათ, წინანდელი შარმი და მომხიბვლელობა დააკარგვინა.

ფაქტობრივად, მანქანა The Drop-ის პერსონაჟის სახეა. ერთი შეხედვით „უბრალო ბარმენი“, მაგრამ როგორც კი მის საჭეს მიუჯდებით, ხელის შეხებისთანავე მიხვდებით, რომ

ეს ადრინდელი გიჟი სუბარუ არის, ყველაზე გამბედავი და თამამი მანქანა.

ძრავი: 2.0 ტურბო (241 ცხენის ძალა) 

ეს ორ ლიტრიანი ძრავის მქონე მხეცი თავის მართვის საშუალებას გაძლევთ, პათოლოგიური არსების მსგავსად, რომლის რეაქცია სისწრაფეზე ჩვეულებრივთან შედარებით ბევრად დიდია. სწორედ ამიტომ, სრულიად მართვადია და საჭის მცირე მოძრაობაზეც კი რეაგირებს.

და მანამ, სანამ არც დაინეტრესებულხართ თავს არ გახვევთ თავის არანორმალურ ხასიათს. ერთი შეხედვით, კარგი ხილვადობის მქონე ჩვეულებრივი ყველგანმავალია, რომელიც თავს აკვარიუმის თევზად გაგრძნობინებთ.

 

ინტერიერიც არაფერი განსაკუთრებული, მაგრამ როგორც კი სიჩქარეს მოუმატებთ, მანქანა გამოფხიზლებასა და ტრანსფორმაციას იწყებს. შეპყრობილი, აბობოქრებული, გაგიჟებული სუბარუ ხდება.

 

სწორედ ამიტომ უფრო მძლავრი მუხრუჭები სჭირდება.

და მაინც, თუ ცხოვრებაში ადამიან-ფსიქოპატებს უნდა ერიდოთ, მაქანებთან მიმართებით ეს ის არის რაც აუცილებლად უნდა გამოსცადოთ.

მართალია, სუბარუ იაფი სიამოვნება სულაც არაა, მაგრამ ემოციები ნებისმიერ თანხად ღირს.